Εξωδικαστώς επιλύθηκε υπόθεση η οποία χειρίστηκε το Δικηγορικό μας γραφείο ανάμεσα σε Εντολέα μας και Ασφαλιστική Εταιρεία.
Ειδικότερα, το ζήτημα αφορούσε τις λεγόμενες Συγγενείς Παθήσεις, ήτοι παθήσεις – νοσήματα που υπάρχουν ήδη από την εμβρυική ζωή και είναι παρόντα κατά τη γέννηση.
Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 1278/2025 απόφαση του Αρείου Πάγου κρίθηκε ότι «δεν είναι ορθό να εξομοιώνεται η γνώση με την άγνοια και μάλιστα σε απαλλακτική ρήτρα, που περιορίζει το σκοπό της σύμβασης, ως προς τα βασικά δικαιώματα του ασφαλισμένου», ενώ περαιτέρω έγινε δεκτό ότι «ο ένδικος συμβατικός όρος, που εξαιρεί από την κάλυψη ασθένειες προγενέστερες της ασφάλισης, τις οποίες δεν γνώριζε ο ασφαλισμένος, περιορίζει υπέρμετρα την κάλυψη και αναιρεί κατ’ αυτόν τον τρόπο το βασικό δικαιολογητικό λόγο της ασφάλισης, που είναι η ύπαρξη αβεβαιότητας και η αιφνίδια οικονομική ανάγκη από την επέλευση του πιθανού κινδύνου, που καλείται να καλύψει ο ασφαλιστής». Ο Άρειος Πάγος, ήτοι η ανώτατη Δικαστική Αρχή της Επικράτειας έκρινε ότι τέτοιοι όροι «διαταράσσουν τη συμβατική ισορροπία» και οδηγούν σε «ματαίωση του σκοπού της ασφαλιστικής σύμβασης», περιορίζοντας υπέρμετρα τα δικαιώματα του ασφαλισμένου καταναλωτή.
Με γνώμονα την ανωτέρω αμετάκλητη απόφαση, τοιαύτης ρήτρες υφιστάμενες σε ασφαλιστήρια συμβόλαια κρίνονται καταχρηστικές και αποδεδειγμένα περιορίζουν υπέρμετρα τα δικαιώματα των ασφαλισμένων – καταναλωτών.